Etiket arşivleri: #felsefe

Birbirimizden bu kadar uzak kaldıktan sonra tekrardan hepinize “Merhabalar!” diyerek bu yazıya başlamak istiyorum. Bu sefer tam olarak ne yazacağımı ve anlatacağımı bilmeden karşınızdayım. Belki biraz sohbet etmek istiyorumdur. Belki sizlere başka bir yol açmak ve göstermek istiyorumdur. Belki sizleri bahane ederek kendime karşı dürüst oluyorumdur. Belki de hiçbir şey istemiyorumdur. İnanın tam olarak tarif“Unutmadığım Tek Şey: Ölüm” yazısının devamını oku

Uzun bir süreden sonra yine kendimi burada bulmanın kendimce haklı bir gururunu yaşıyorum. Yaklaşık bir buçuk senedir yazmaktan uzaklaşmıştım çünkü hayatta kalmak benim için önemli bir seviyede zorlaşmıştı. İnsanın her şeyden önce hayatta kalabiliyor olması lazım. Hayatta kaldıktan sonrasının da apayrı bir mücadele olduğunun farkındayım ki önceki yazılarımda bu farkındalığı fazlasıyla bulduğunuzu biliyorum. Size hayatta“Hayatta Kalış” yazısının devamını oku

İletişim kurabilen varlıklar olarak gerçekten iletişim kurabiliyor muyuz? Sosyal varlıklar olarak gerçekten sosyalleşebiliyor muyuz? Maalesef, bu iki soruma cevap olarak “Hayır.” demek zorundayım çünkü iletişim kurabilmekten ve sosyalleşebilmekten çok uzak olduğumuzu düşünüyorum. Bu konuda benim anlatmak istediğim şey ve sizin anladığınız şey aynı olmayabilir. Birbirimizi anlayabilmemiz için tüm dikkatinizi bu yazıma vermenizi isteyeceğim. Eğer tüm“Anlaşılmak” yazısının devamını oku

Hiç düşünüyor muyuz ne kadar yalan söylediğimizi? Ben bu aralar en çok bunu düşünüyorum. Kendime bile itiraf etmekte zorlandığım doğrularım olduğunu fark ettim geçenlerde. Doğrular üzerine düşünmeye başladım. Nesillerdir anlatılanların doğru olduğundan nasıl emin olabiliriz diye meraklanıyorum. Şu an hak yememek ve adaletin peşinde olmak doğru geliyor ama bunun eskiden beri böyle olduğunu iddia edebilir“Yalanların İçinde” yazısının devamını oku

Şehirden kaçma isteğinin sürekli vücudumda belirmeye başlaması normal değil. Bunu akışına bırakmaya karar verdiğim her anda kendimi şehirden uzakta buluyorum. Etrafı binalarla kuşatılmış şehir üstüme üstüme yürüyor sanki. Ruhumun sıkıştığını ve zalimce hazırlanmış bir kumpasa yenik düştüğünü hissediyorum. “Merhaba” demekten bile aciz olan insanlarla aynı ortamlarda yaşamayı samimi bulmuyorum. Medeniyetlerin ilk temellerinin atılmasına kadir olan“Kaçış” yazısının devamını oku

İçimdeki benin, dışımdaki beni ne zamandan beri bu kadar derinden etkilediğini bilmiyorum. Bazen hatırlayabildiğim kadar eskiye gitmeye çalışıyorum. Bu sırada konudan konuya geçiyorum ve zihnimin ne kadar derinleşebildiğini -unuttuğum ama sürekli yeniden hatırlamak zorunda kaldığım bir durum- fark ediyorum. Zihnimdeki bu derinleşme beraberinde zihnime anlamlandıramadığım bir sığlığı da getiriyor. Öyle olmaz mı zaten? Bir şeyin“Teslimiyet” yazısının devamını oku

Hepimiz gerçekten insan mıyız? İşin özüne bakıldığında bunun cevabının bilinmesi zordur ama hepimiz çok farklı insanlarız. Annemizden gelen yumurta ve babamızdan gelen sperm bile öz kardeşlerimizinkiyle aynı değildir. Canlıları oluşturan en küçük yapı taşları herkeste farklıdır. Bu durum doğadaki her şeyin birlikte var olması gerektiğini hissettiriyor bana ama nasıl birlikte var olabiliriz? Var olmak derken“İnsanlık” yazısının devamını oku

İçimde kaybolup duruyorum. Kendimi bulmak için kendimi arıyorum. Bir diyara seyahate çıkıyorum. O diyara seyahate çıkıp da geri dönmeyi başarabilen çok olmamış. Bazıları bu diyarlara sırf “Kimse o diyardan geri dönemediyse de ben dönerim.” deyip gidiyormuş. Yani azınlığın yapabildiği şeyleri yapabildiğini göstermek ve bizler tarafından övülmek içinmiş. Bu diyarın yolu bilinmezmiş. Her giden, başka yoldan“Arayış” yazısının devamını oku

Yolculuğum başlamıştı artık. Kendimi bulmak için yola çıkmıştım. Artık kazanmam gereken asıl zaferi kazanmak için hazırdım. Verdiğim tüm savaşlar en son savaşa hazırlıktı. Beni çok iyi tanıyan bir düşmanla karşı karşıya kalacaktım. Onunla barışmak için elimden geleni yapmaya hazırdım. Kendimi nasıl barışmaya ikna edeceğimin çözümünü arıyordum ve yolculuğum başlamıştı artık. Bu yolda ne duyarsam, görürsem,“Yol Açık” yazısının devamını oku

Bu bir içe dönüşümdü. Bugünlerde dünyanın merkezinde bile olsam en dışındaymış gibi hissediyorum. Ne zaman kontrolü kaybettiğimi bilmiyorum. Ne kadar yakalamaya çalışırsam o kadar uzaklaşıyor her şey. Yeni sayfa açmak istemiyorum. Eski sayfalarda hala neler yazdığını hatırlıyorum. Unutma konusunda geliştirememişim kendimi. Her zaman hızlı hatırlamışımdır canımın yandığı zamanları. Kafamı taşımak son zamanlarda daha da zorlaştı.“Hiçe Dönüşüm” yazısının devamını oku